Vera, coach

Ik kom uit een middenstandsgezin en heb ondernemersbloed in mij. Toch voelde ik steeds opnieuw een terughoudendheid om stappen te zetten in de richting van wat ik droomde. Ik worstelde heel erg met een beweging in mij die vooruit wou en een sterke tegenkracht die me telkens opnieuw deed achteruit deinzen. Ik had het gevoel van ter plaatse te blijven trappelen.
Via loopbaancoaching wou ik zicht krijgen op mijn ter plaatse blijven trappelen en wou ik een stimulans vinden om door te gaan in wat mij ter harte ging.
Ik ben een zoeker en een vormingproces waarin groeien centraal staat is mij niet vreemd. Het was voor mij nieuw om mij te focussen op dit domein in mijn leven, nl helderheid krijgen in mijn loopbaan. In de vormingsinstelling waarvoor ik werk kon/kan ik dat proces ook aangaan, maar dat zat te dicht op mijn vel. De vormingsinstelling zelf is/was te veel betrokken partij. Aangezien ik zelf in de vormingssector werk wist ik niet zo goed hoe professioneel ik deze coaching kon verwachten. Mijn lat lag of ligt hoog omdat ik al wat ervaring had met coaching.
Bij de eerste kennismaking met de coach klikte het onmiddellijk, het vertrouwen in mij was meteen gewekt en vanuit ervaring weet ik dat dit heel belangrijk is. De coach stelde het traject voor en ik had meteen het gevoel dat het aanbod aansloot met wat ik beoogde. Ik werd bevestigd , dit is de juiste stap.
Het traject op papier was voor mij een goeie aanzet om gericht na te denken en mij te ondervagen. Aanvankelijk op verhaal komen, mij uitspreken zodat de coach ook de nodige info kreeg heeft mij geholpen om het nog scherper te krijgen voor mezelf. De gesprekken evolueerden van, verkenning in de breedte tot verkenning in de diepte. Hierin speelt de capaciteit van de coach een belangrijke rol. Ik kreeg een spiegel, kreeg de gepaste feedback, ik kreeg confronterende vragen. Ik voelde me totaal begrepen en ontvangen, kreeg ook huiswerk mee, het traject op papier was een aanzet, de soepelheid en de empathie van de coach ging mee in wat zich als belangrijk aandiende. Op die manier was verdieping mogelijk.
Mijn potentieel aan capaciteiten kwamen meer in het licht en ook enkele diep gewortelde inperkende overtuigingen kregen een vollere lading door mij uit te spreken. Ik kon dit uitspreken vanuit wat me beroerde, Het waren geen puur rationele gesprekken waarin je je capaciteiten en je valkuilen als een verslag daar neerzette. Neen, ik kon me vanuit mijn totale persoon in mijn zoekende kwetsbaarheid laten zien. Dit op die kwaliteitsvolle manier kunnen doen heeft me ook de helderheid gegeven die ik nodig had.
Een stramien krijgen om mijn ondernemersprofiel uit te zoeken was een belangrijke prikkel tot uitzuivering van wie ben ik als ondernemer. Eén van de huistaken in de voorlaatste sessie was “ Hoe droom je jezelf binnen de vijf jaar”. Ik had al heel mijn leven gedroomd, en ook al dromen gerealiseerd, maar nu ik deze opdracht kreeg ging alles in mij dicht . Ik werd geconfronteerd met het feit dat ik niet meer durfde of kon dromen. Toeval of niet, in de boekhandel viel mijn oog op
“ Dromen, durven,doen” van Ben Tiggelaar. Het heeft me opnieuw op de rails gezet om mij te durven overgeven en te broeden op mijn droom. Met dit zoekmateriaal in gesprek kunnen gaan en de gepaste feedback krijgen is de meerwaarde van zo’n proces. Want alleen kom je er niet uit. Je hebt een klankbord nodig dat je het zelf laat vinden en de gepaste ondersteuning geeft bij je ontdekkingen zodat je bestuurder blijft van wat jij te doen hebt. Door deze loopbaancoaching heb ik het duwtje gekregen dat ik nodig had om mij verder te durven realiseren waar mijn hart naartoe gaat.
Ondertussen heb ik een website, zitten enkele nieuwe vormingsinitiatieven in de lift, ben ik bezig met een netwerking uit te bouwen… . Ik ben aan het ondernemen vanuit een gezond basisvertrouwen , de terugdeinzende beweging is weggeëbd. Ik ga en volg mijn intuitie en het voelt helemaal oké!
Vera Delbeke, www.terverademing.be